Anubis&andereverhalen

Hoofdstuk 9

"Wat!!!" riep iedereen tegelijk behalve pim. "Sorry dude, maar ik heb je geloof ik niet goed gehoord, zei je nou dat we in het verleden zijn?" zei marcel die het niet geloofde. Pim knikte "het moet wel zo zijn (Hij keek sterre aan) Leopold zei toch dat het magische krachten had, die spiegel. nou meschien is dit wel wat die spiegel doet." zei hij tegen sterre. "Wie is leopold?" vroeg Vince die er geen logica uit kon halen. Sterre keek naar pim. "Maar 1 ding begrijp ik niet. Wat doen wij hier?" vroeg Lexie. Sterre bleef naar pim kijken, zouden ze het hun moeten vertellen? pim keek ook naar sterre, hij wist waar ze aan dacht maar of het ook echt de reden was dat ze hier waren wist hij niet zeker. Hij pakte Sterre haar hand en trok haar omhoog. "Wachten jullie even hier ik moet heel even wat tegen sterre alleen zeggen." zei hij tegen de andere toen hij zag dat ze hem vragend aan keken. iedereen knikte ja alleen Raphael knikte niet, hij keek jaloers naar pim hij wou niet dat sterre alleen met hem ging praten.

Sterre en Pim liepen een eindje weg toen ze ver genoeg stonden dat de andere hun niet kon horen bleven ze staan. "Wat denk jij?" vroeg Pim aan sterre. Sterre keek hem bang aan en zei toen. "Ik denk dat we ook terug in de tijd zijn en dat we hier zijn omdat we de 5 zijn." "Ja dat dacht ik ook maar wat doen lexie en vince hier dan?" vroeg pim, hij werd er gefrustreerd van omdat hij geen antwoorden wist. "Ik weet het niet maar ik denk wel dat we ze moeten vertellen over dat 'de 5' gedoe en dat met leopold." zei sterre. Ze zag dat pim aan het twijfelen. "Pim we moeten het zo wie zo zeggen en dan vooral tegen Ana, Marcel en Raphael. Ze hebben recht op de waarheid." sterre keek pim doordringend aan. Na nog wat tegen stribbelen zei hij: "Oke dan maar we moeten daarna wel op zoek gaan naar antwoorden van waarom we hier zijn en nog belangrijker hoe we hier weg komen."Sterre kreeg een glimlach op haar gezicht en omhelsde pim zonder dat ze het merkte. Wat ze niet wist was dat raphael het allemaal zag en hij kreeg een steek in zijn hart toen hij zag dat ze hem omhelsde.

Pim en Sterre liepen terug naar de andere die hun vragen aankeken. sterre werd er een beetje zenuwachtig van dus ze keek ze alleen maar naar haar schoenen. "Oke en gaat iemand me nu nog eens uitleggen wat wij hier doen want ik vind het niet meer leuk hoor!" zei ana bang en ze greep Raphael bij zijn arm. sterre die dit zag werd meteen een beetje verdrietig. 'zie je wel hij vind ana wel leuk' dacht ze bij zichzelf. wat ze niet zag was dat raphael het helemaal niet leuk vond en zijn arm los probeerde te rukken maar dat lukte niet omdat ana hem zo stevig vast hield. "Ja ik wil het nu ook weten" zei lexie. Pim keek nog even naar sterre en begon toen te vertellen. Over dat ze de 5 waren (behalve lexie en vince) en over de spiegel en over leopold. Na een uurtje had hij alles uitgelegd en keek de andere aan. Ze keken allemaal verbaasd. Opeens begon marcel te lachen. "hahahaha dude je hebt echt te veel fantasie!" riep marcel en hij gierde het uit. "Maar het is waar." zei sterre die pim niet wilde laten stikken. "Oke als sterre zegt dat het waar is dan geloof ik het" zei Raphael zacht maar nogwel hard genoeg dat iedereen het hoorde. Ana keek verontwaardigd naar raphael. "Ik geloof het ook" zei lexie en evne later gaf vince ook toe. Alleen Anastacia en Marcel waren nog niet overgehaald. Marcel was nog steeds aan het lachen en ana zat maar een beetje naar raphael te staren. "Ana geloof jij het?" vroeg pim. Ana keek naar pim toe en knikte op een begeven moment maar ja. Daarna ging ze weer in de armen van raphael hangen. Marcel was nog steeds aan het lachen maar wat ze niet wisten was dat er een groep mensen op hun af kwam lopen. opeens hoorde Pim, sterre, raphael, lexie, vince, anastacia en marcel iemand roepen. "Daar zijn de 5! grijp ze!" iedereen keek om en zag dat er een groep mannen in het zwart lopend met zwaarden in hun handen op hun af kwam rennen, 1 van de mannen zat op het paard. toen iedereen goed keek zagen ze dat het die ewan was. Marcel was gestopt met lachen en keek vol angst naar de groep mannen die steeds dichter bij kwam. Pim bedacht zich geen moment en schreeuwde: "RENNEN!!!" hij hoefde het geen 2de keer te schreeuwen want iedereen rende als een gek er vandoor. Pim rende voorop met lexie en vince, daar achter rende marcel die ana vast had (Ana stribbelde wel tegen omdat ze naast raphael wou rennen) en daar achter rende raphael en daar weer achter rende sterre.

Na een aantal minuten rennen kreeg sterre een steek in haar buik. maar ze kon niet stoppen met rennen anders zouden de mannen achter haar, haar te pakken krijgen. opeens bleef ze hangen met haar voet achter een tak en viel op de grond. "Aaaaah!" schreeuwde ze. ze probeerde zich omhoog te trekken maar ze zat vast en de mannen kwamen steeds dichter bij. Raphael hoorde sterre schreeuwen en zag dat ze op de grond lag. hij bedacht zich geen moment en rende naar haar toe om haar los te maken. toen dat gelukt was rende ze weg. Raphael had sterre haar hand stevig vast. Ze waren zo onder hand weer bij de groep. maar wat ze niet door hadden was dat lexie en vince opeens de andere kant oprende. "Kom we verstoppen ons!"riep pim en hij rende naar een grote steen waar ze met z'n 5en achter gingen zitten. De groep mannen had het niet door en rende achter Lexie en vince aan.

"Rennen lexie!" riep vince. hij zag dat lexie niet meer kon en had opeens door dat de andere 5 er niet meer waren. "Vince wacht, ik kan niet meer!" schreeuwde Lexie. Ze was uit geput en kon niet meer. Ze viel hard op de grond neer. vince wou naar haar toe rennen maar het was te laat lexie en vince werden vast gepakt en ruw mee getrokken door de mannen.

Ik moet gaan eten dus dit was het weer voor vanddaaag! 

Xxx. Amber.

Hoofdstuk 10

"Zijn ze weg?!" vroeg Marcel. de 5 zaten al iets van een half uur achter de grote steen. Pim keek voorzichtig om de steen heen om te kijken of de kust veilig was. Toen hij niks zag kwamen ze achter de steen vandaan. "Wat was dat?!" riep ana overstuur. ze was helemaal rood en nog steeds aan het hijgen omdat ze zo hard hadden gerend. Sterre keek bang om haar heen straks kwamen die mannen terug. Opeens had marcel door dat Vince en Lexie weg waren. "Dudes waar zijn vince en lexie?" Riep hij in paniek en hij ging achter een aantal bomen kijken of ze daar zaten. Iedereen keek om zich heen, maar nergens konden ze lexie en vince vinden. "Wat doen we nu?" vroeg Raphael. Pim was diep in gedachten. "Ik weet het niet, ik denk dat we gewoon verder moeten en dan maar zien wat er op ons pad komt." zei hij na 5 minuten. "Wacht eens even!" riep Marcel opeens. Iedereen keek hem vragend aan. "Dit is allemaal een truck" en hij keek naar sterre. "Jij hebt dit allemaal bedacht en dan ga je ons in padden veranderen. nu zijn Vince en Lexie een pad! Maar wacht maar Padman zal ze redden. hoor je me heksmeisje, ik zal ze redden!" riep Marcel boos naar sterre. Sterre kreeg tranen in haar ogen 'Waarom moest marcel haar nou altijd de schuld geven?' dacht ze bij zichzelf. Er gleed een traan over haar wang. Raphael zag het en liep naar haar toe. Maar voordat hij bij der was had ze zich omgedraait en was ze weggerend. Ze wou weg hier, weg van marcel, van anastacia en van Raphael. Ze gaven haar altijd de schuld en raphael is nu vast boos op haar' dacht ze bij zichzelf. Ze bleef door rennen. niet wetend dat ze richting een val van de vijand rende.

Marcel, Pim, Anastacia en raphael waren nog steeds op de plek waar ze zich hadden verstopt. Raphael wou nog achter sterre aan rennen maar anastacia hield hem tegen. "Laat dingetje maar even raphje, ik ben toch hier?" zei ze flurtend. Raphael keek haar boos aan en daarna keek hij in de richting waar sterre heen was gerend maar hij zag haar al niet meer, dus het was zinloos om achter haar aan te rennen. Onder tussen was Pim heel erg boos een preek tegen marcel aan het houden. "Waarom doe je nou altijd zo gemeen tegen haar, heeft ze je ooit iets misdaan?" schreeuwde hij. Marcel keek hem boos maar ook bang aan, hij had nog nooit ruzie gehad met zijn BFF. "Maar ze gaat ons in padden veranderen net als lexie en vince." zei hij om zichzelf te verdedigen. Raphael kwam ook naar marcel toe gelopen. Hij pakte hem vast en duwde hem tegen een boom aan. "Marcel sterre is geen heks begrepen. en als wij haar niet vinden dan ga ik er eigenhandig voor zorgen dat jij als we terug zijn in onze eigen tijd in het ziekenhuis beland. begrepen?" schreeuwde hij boos. Marcel keek hem bang aan. "BEGREPEN!?" schreeuwde Raphael maar nu nog harder. "JaJa ik heb het begrepen. laat me nu los PLIESSS!!" vroeg marcel bang. Raphael liet hem los en gaf hem nog een boze blik. "Kom" zei hij daarna en hij liep in de richting waar sterre heen was gerend."Wat gaan we doen?" vroeg anastacia. "we gaan sterre zoeken natuurlijk!" zei raphael en hij liep verder. gevolgd door de andere 3.

"Laat me los jij gemene bullebak!" schreeuwde Lexie. Ze was hevig aan het tegen stribbelen net als vince. Ze werden meegenomen naar een kasteel. Toen ze binnen waren werden ze meegetrokken naar een trap dat naar beneden leidde. het leek wel of ze een kerker in werden gebracht. "Wat moeten jullie van ons!" schreeuwde vince. de wachters zeiden niks. toen ze beneden waren werden ze een cel in gegooit en werd de deur gesloten en liepen ze weer weg. "Help Help ons altjeblieft!" schreeuwde Lexie overstuur. ze rammelde aan de deur maar er kwam geen beweging in. "HELP!" schreeuwde ze nog een keer. Vince kwam naar haar toe en hield haar stevig vast. toen ze iets gekalmeerd was omhelsde hij haar. "Rustig maar, het komt wel weer goed." zei hij gerustellend maar zelf wist hij het niet zo zekker. "Echt?" vroeg lexie. "Echt!" na een aantal minuten werd de deur van de cel weer open getrokken en kwamen er 2 wachter naar binnen. die Lexie en Vince stevig vast pakte en mee namen naar boven naar een grote zaal. Er werd een hand voor hun mond gehouden zodat ze niet konden schreeuwen. ze keken bang in het rond. waar waren ze? opeens kwam er een man met een zwarte keep naar binnen. Hij liep naar ze toe. "Ah kijk is aan. en wie zijn jullie als ik vragen mag?" vroeg hij op een hele enge vriendelijke manier. hij liep naar lexie toe en gaf de wachter aan dat hij zijn hand voor haar mond vandaan moest halen. dat deed hij. "HELP!!!"schreeuwde lexie meteen. "STIL! ik vroeg wat!" schreeuwde de man. Lexie keek hem bang aan en gaf hem antwoord. "Wij zijn Lexie en Vince, en wie bent u?" vroeg ze daarna op een nogal brutale manier. "Ik heet ewan. Wat doen jullie hier?" Lexie voelde zich alsof ze op het politie bureau zat voor een overhoring. "Als ik dat wist zou ik het u vertellen maar ik heb echt geen vlouw idee!" riep ze. Ewan keek hun aandachtig aan. "En waar zijn jullie vriendjes?" vroeg hij daarna. "Als ik dat wist zou ik het u NIET vertellen!" siste Lexie naar Ewan. Vince zat aandachtig mee teluisteren. 'wat heeft lexie een lef zeg' dacht hij bij zichzelf. "Dan vertel je het toch niet! Breng ze weer naar hun cel!En vind die andere kinderen!" riep hij en hij liep de kamer weer uit. Vince en Lexie werden meegenomen en weer op gesloten.

Sterre was nog steeds aan het rennen. De tranen stroomde over haar wangen heen. Ze wou hier weg maar ze wist niet hoe. na een tijdje stopte ze met rennen en ging ze op een boomstam zitten om uit terusten. Ze bleef daar een tijdje uithuilen. Waarom moest iedereen nou toch altijd haar de schuld geven. en raphael was nu vast ook boos op haar. En pim. Wat ze niet in de gaten had was dat er 2 wachters naar haar toe kwamen lopen.Toen ze net wou op staan om weer terug te lopen werd ze van achteren vast gepakt. ze draaide zich om en zag dat er 2 wachters stonden. Ze nam diep adem en riep: "AAAAAAAAAAAAAAAAAAAH!!!!!!!!!"  toen werd ze neer geslagen en meegenomen naar het kasteel.

Raphael, Pim, Anastacia en marcel waren nog steeds aan het zoeken. "Waar is ze nou?" vroeg Raphael ongerust. Pim schudde zijn hoofd, hij wist het ook niet. "AAAAAAAAAAAAAAAAAAH!!!!!!!!" hoorde ze opeens. "Wat was dat?" riep ana. "Ik weet het niet maar het kwam daar vandaan" zei marcel en hij wees ergens heen. "Dat was sterre!" riep raphael en hij begon te rennen. De andere volgde hem meteen. Ana was wel een beetje aan het mokken omdat ze het niet leuk vond dat raphael zoveel moeite deed om sterre, maar ze was wel bezorgd. Ze was zelfs die hele ruzie van thuis met sterre vergeten. Maar blij was ze niet! Ze bleven rennen. "Sterre!" riep raphael. Maar toen ze op de plek aan kwamen waar het geschreeuw vandaan kwam zagen ze niks. Raphael ging op een boomstam zitten (Degene waar sterre ook op had gezeten). "Waar is ze nou? het geluid kwam hier toch vandaan?" zei Raphael. hij wist niet meer wat hij moest doen. "Heei kom eens kijken!"riep pim opeens. Ze gingen bij pim staan en keken naar wat hij gevonden had. "Een sleepspoor!" riep Raphael.