Anubis&andereverhalen

Hoofdstuk 5

De volgende dag was Sterre al vroeg vertrokken. Ze wou niet dat ze Raphael of ana tegen kwam. Ze liep samen met muis in haar handen naar school. "Muis ik vind het zo gemeen van ana dat ik niet meer met raf om mag gaan."er verschenen tranen in sterre's ogen. "Maar Lexie is wel heel aardig voor me en we hebben gister veel gelachen," Sterre liep verder ze was nu bij het kruispunt vlak bij school, dus het was niet ver meer. Opeens tikte iemand op haar schouder, Sterre schrok zich rot en draaide zich om. Pim stond met een bezorgd gezicht voor der."Heei waarom ging je zo vroeg weg?"vroeg hij bezorgd. "Ow ik was vroeg wakker," loog Sterre, ze vond het niet leuk om te liegen en al helemaal niet tegen haar beste vriend maar ze had geen andere keus. "Oke, ik heb gister zitten nadenken over hoe we die spiegel te pakken kunnen krijgen, weet je wel? En ik denk dat we het beste vanavond na het eten kunnen gaan want ik hoorde Arlené zeggen dat ze dan even weg moest, dus ik denk dat dat dan het beste tijdstip is!"zei pim enthousiast. Sterre glimlachte "Oke dan gaan we vanavond na het eten" zei ze. Ze liepen het schoolplein op, het was nog niet zo druk omdat het nog vroeg was. "Uhm... o ja ik moest je nog wat vragen!"zei Pim opeens."Sterre keek hem aan "Wat dan?"vroeg ze. "Nou ben je boos op Raphael omdat je hem heel de tijd negeert en ontloopt." vroeg pim. Sterre keek meteen naar haar schoenen toen ze de naam 'Raphael' hoorde. Wat moest ze nu doen ze mag niet tegen hem zeggen dat ze Raf niet meer mocht zien van ana maar ze kon niet nog een keer tegen hem liegen. Pim zag dat Sterre aan het twijfelen was. "Je kunt het mij toch gewoon zeggen?" vroeg hij lief. "Nee dat kan ik niet," zei sterre zo zacht mogelijk maar Pim hoorde het wel. "Kom op sterre we zijn toch een detectiveduo? je kunt me echt alles vertellen, ik vertel het niet door." zei hij. Sterre twijfelde nog even en keek in het rond of ze Anastacia zag lopen maar die was nergens te bekennen. "Oke ik vertel het,"zei sterre en ze liep samen met pim naar het fietsenhok want daar kon ze goed de ingang van het schoolplein in de gaten houden. "Nou kijk, ik en Raf waren gister een spel aan het doen en ana was daarover heel boos geworden en had toen tegen me gezegd dat ik niet meer met Raf mag praten..."Zei sterre. "Wat maar daar ga je toch niet naar luisteren zei Pim. "Ik moet wel, want als ana me nog 1 keer met Raf ziet praten dan zorgt ze ervoor dat ik van Huis Anubis word afgestuurd. en ik mocht het tegen niemand vertellen dus je moet het echt voor je houden oke?!"zei sterre verdrietig. "Dus ze zit je gewoon te chanteren? ik vond het al zo raar dat je steeds naar Ana zat te kijken tijdens het eten, o ja waarom riep je opeens keihard auw?"vroeg pim nieuwschierig. "Nou ana schopte me onder de tafel als teken dat ze me in de gaten hield."zei sterre ze had moeite om haar tranen binnen te houden. "Ze was dus heel gemeen tegen je,"zei Pim lief en hij gaf sterre een knuffel. "Ja maar ik had gelukkig Lexie, ze was heel aardig tegen me en nam het heel de tijd voor me op." zei Sterre wat blijer, ze hield nog steeds de ingang van het schoolplein goed in de gaten. "Weet Lexie ervan?"vroeg pim. "Ja ze had het gehoord en ana doet het zelfde bij haar." zei sterre. Ze schrok 'Oeps dat mocht ze helemaal niet zeggen ze had het beloofd aan Lexie,' dacht sterre bij zichzelf. "Wat doet ana bij haar?"vroeg pim nieuwschierig. "Sorry pim maar dat kan ik niet zeggen," zei sterre zacht. "Kom op sterre mij toch wel?" vroeg pim lief. "Nee sorry pim maar dat kan echt niet ik heb het Lexie beloofd" zei sterre iets harder. Sterre zag dat ana en Lexie het schoolplein op kwamen lopen en achter hun liep Raphael. Sterre zei snel gedag tegen pim en liep naar binnnen. Pim liep iets langzamer en ging naast Raphael lopen. "En heb je het haar gevraagt?"vroeg Raf nieuwschierig. "Uhm ja, ik vertel het na school wel." zei pim zacht en hij hield ana boos in de gaten. Ze chanteerde gewoon zijn beste vriendin. De 2 jongens liepen naar binnen net op tijd want de bel ging, de school ging beginnen.

Het was voor sterre een lange schooldag want ze probeerde raphael zo veel mogelijk ze ontlopen, dat ging wel heel erg moeilijk want ze moest samen met hem een scheikunde proef doen. Toen het laatste uur afwas gelopen rende ze snel naar huis toe. Pim en Raphael liepen samen naar huis. "En ga je me nog vertellen wat ze had gezegd vanochtend?" vroeg rafpael ongeduldig. Pim keek om zich heen of hij iemand zag lopen in de straat maar er was niemand te bekennen. "Nou kijk ik weet niet of ik het mag zeggen," begon hij. "Kom op Pim ik wil weten wat er aan de hand is,"zei Raphael die steeds ongeduldiger werd. "Oke ik vertel het, kijk het zit zo, sterre mag niet meer met je omgaan omdat..." "Wat waarom mag ze niet meer met me omgaan?" vroeg Raf geschrokken."Als je nou even luisterd dan leg ik het uit!"zei Pim geirriteerd. Raphael hield ze mond weer dicht. "Ze mag niet meer met je omgaan omdat ana haar chanteerd. Als Sterre met jou nog 1 keer praat dan zorgt ana ervoor dat sterre uit huis gezet word."zei pim. Raphael kon zijn oren niet geloven. Ana chanteerde sterre gewoon. Het was even stil. Opeens begon Raphael te rennen. "Wat ga je doen?" riep Pim. "Ik ga naar sterre toe," riep hij terug en hij rende verder. Hij moest naar sterre toe, hij kon het gewoon niet laten gebeuren dat sterre niet meer met hem mocht praten. Hij kreeg tranen in zijn ogen 'Ik mag dit niet laten gebeuren ik moet er wat aan doen, maar wat moest hij doen?' dacht hij bijzichzelf. hij rende verder. hij moest zo snel mogelijk naar sterre toe.

Sterre was eindelijk thuis. Ze rende naar boven en ging op haar bed zitten huilen. Ze vond het zo gemeen van ana, waarom mocht ze nou niet gewoon met Raphael praten, ze vond hem zo leuk. Zo lag ze een tijdje te huilen. Toen ze een beetje was uitgehuild pakte ze haar lievelings boek en ging op haar oude vertrouwde plekje in de vensterbank zitten. Ze had nog geen 1 bladzijde afgelezen of er werd op haar deur geklopt. "Wie is daar?" vroeg ze zacht. "Ik ben het Raphael!"hoorde ze aan de andere kant van de deur. Wat moest ze nu doen, ze mag niet met hem praten. "Uhm... sorry Raphael maar het komt niet zo goed uit." riep ze door de deur heen. "Kom op sterre ik moet even met je praten,"riep Raphael. Sterre kreeg tranen in haar ogen. "Het spijt me Raf maar het komt echt niet goed uit," zei ze zacht. "Kom op sterre, of je doet de deur open of ik breek hem open!"riep hij. Sterre had dus geen andere keus en deed de deur open. Snel ging ze weer op de vensterbank zitten. Raphael deed de deur open en kwam de kamer binnen. hij zag Sterre in de vensterbank zitten en hij ging naast haar zitten. "Raf ik denk echt dat het beter is als je gaat, ik heb nog veel te doen." zei sterre zacht. Maar Raphael bleef gewoon zitten. "Sterre ik weet wat er aan de hand is tussen jou en ana"zei hij. Sterre keek hem vragend aan, hoe wist hij dat nou weer? "Pim heeft het me verteld," Sterre kon haar oren niet geloven waarom had pim het aan raf verteld. "Oke maar als je dat weet dan begrijp je toch ook dat je nu weg moet want straks komt ana thuis." zei sterre nu wat harder. "Sterre je gaat toch niet naar die onzin van ana luisteren?" Sterre keek hem aan, weer keek ze in de diepe kastanje bruine ogen van Raphael. "Sterre ik wil niet dat je me ontloopt,"zei Raf zacht, hij had tranen in zijn ogen en hij pakte sterre haar hand. Sterre keek nog steeds in de mooie bruine ogen van raf. "maar ana dan?"zei ze zacht. "Je moet niet naar haar luisteren ik laat je niet uit het huis zetten begrepen?" zei Raphael vol moed. Hun gezichten kwamen wat dichter bij elkaar. En net op het moment dat hun lippen elkaar bijna raakte klapte de deur open. Ana kwam de kamer binnen lopen. Sterre en Raf schoten uit elkaar en raf haalde zijn hand van sterre's hand af. Sterre hoopte met heel haar hart dat ana niks gezien had. "Raf ik denk dat het beter is als je nu gaat,"zei ze zacht en Raphael stond op en liep de deur uit zonder ana een blik te gunnen. Ana gooide de deur met een klap dicht. Sterre schrok ervan. "Zo ana heb je nog wat gedaan vandaag?"vroeg sterre om te proberen het onderwerp Raphael te ontwijken. "Houd je mond!" riep ana boos. 'Ow nee ze had het dus wel door' dacht sterre bij zichzelf. Ana liep boos op haar af. sterre wou gaan staan maar ana duwde haar weer terug op de vensterbank. ze greep sterre's pols pijnlijk vast. "Auw ana je doet me pijn,"riep Sterre. "Maakt me niks uit ik had je gewaarschuwd."riep ana boos. Ze zette haar nagels in Sterre's vel, er sprongen tranen in sterre's ogen. "Auw ana laat los alsjeblieft!"riep Sterre, de tranen stroomde over haar wangen heen. "Ik had je gewaarschuwd dinges en jij overtreeds het, maar omdat ik een goed persoon ben geef ik je nog 1 laatste kans, dus luister nu heel goed naar me. Als ik je ook nog maar 1 keer bij Rafje in de buurt zie komen betekend dat vaarwel Huis Anubis voor jou begrepen!"Riep ana kwaad. Ze kneep sterre nog harder. Sterre knikte en ana liet haar pols los. sterre zag dat er een straaltje bloed over haar pols naar beneden gleed. sterre rende naar de deur de gang op. ze keek even richting de jongens kamer en zag dat raphael bij de deur stond. Hij keek haar bezorgd aan. Sterre keek verdrietig terug met haar pols in haar andere hand. toen rende ze naar de badkamer en legde haar pols onder het koude water. "Auw, auw" zei ze zacht. waarom moest haar dit overkomen?

(In hoofdstuk 6 gaat het mysterie een beetje beginnen! Weet nog niet waarneer ik het ga posten want heb toets week maar ik probeer het zo snel mogelijk te doen!)

Hoofdstuk 6!

Sterre stak haar pols onder de kraan. het prikte heel erg. Opeens kwam lexie binnen. "Wat doe jij nou?" zei lexie. Opeens zag ze dat sterre aan het huilen was. "Heei wat is er gebeurd?" Sterre barste in tranen uit en werd omarmd door lexie. ze vertelde alles, hoe Raf en zei aan het praten waren en hoe ana zo boos op haar was geworden. Lexie stond gewoon te koken van woede. "Echt als ze zo door gaat dan ga ik er echt wat van zeggen dan kan het me niks schelen dat ze m'n geheim verklapt maar dit pik ik echt niet!" riep ze boos door de badkamer. Sterre zei dat ze dat maar beter niet kon doen waarna lexie een pleistertje pakte en het op Sterre haar pols deed. "Eten!" hoorde ze opeens van beneden komen. de twee meiden liepen naar beneden en gingen samen aan tafel zitten. Sterre probeerde zo veel mogelijk van haar pols ze bedekken maar dat ging niet helemaal. De andere kwamen ook binnen en gingen ook zitten. Raphael keek met een bezorgd gezicht naar Sterre maar die probeerde niet op hem te letten. Iedereen zat nu aan tafel te wachten op het eten. "Sterre wil jij even de borden op tafel zetten alsjeblieft?!" vroeg Arlene lief toen ze binnen kwam met een pan met macaroni. Sterre knikte en liep naar de kast waar ze de borden uit pakte ze kreeg meteen steken in haar pols maar probeerde toch om dat niet te laten merken. "Sterre wat heb je met je pols gedaan?" riep Arlené opeens. Sterre keek naar haar pols en zag dat er bloed door de pleister heen kwam. Iedereen keek haar nu aan. "Uhmm... ik nou ik heb me open gehaald aan een plank," zei sterre zacht. Lexie keek haar met grote ogen aan. waarom zei sterre nou niet gewoon dat ana dat gedaan heeft."Ow lieverd toch, Doe je straks wel een nieuwe pleister er omheen?" vroeg Arlené bezorgd en ze liep de keuken weer in. Sterre knikte nog even en ging weer op haar stoel zitten. "Voortaan wel voorzichtig doen hea? En niet zo onhandig zijn!" Zei ana met een gemene lach op haar gezicht. Sterre keek verdrietig naar beneden. Nu was lexie het helemaal zat en stond op "Wat denk jij wel niet! Je moet echt kappen met die grote mond van jou ana! Wees blij dat ze dat had gezegd want als ze de waarheid had gezegt dan had jij een flinke straf gekregen!" riep ze boos tegen ana die haar met een verontwaardigd gezicht zat aan te kijken. Iedereen keek van ana naar sterre en weer terug. "Wat is er dan gebeurd?"vroeg Vince. "Niks toch sterre"?"zei Ana op haar liefste stem. de hele groep keek nu naar sterre toe. "Uhm.. sorry ik moet even weg." zei ze toen en ze rende de kamer uit. Raphael wou achter haar aanlopen maar ana ging aan zijn arm hangen waardoor hij geen kant opkon. Hij bleef verdrietig naar de gang kijken.

Sterre rende haar kamer in en ging huilend op haar bed liggen. ze wou dat ze nooit naar Anubis Huis was gekomen. met die Druïden en ana en raphael. het waren alemaal minpunten, en ze kon maar 2 pluspunten op noemen. Lexie en Pim, die waren wel aardig voor haar. Maar wat had ze daar aan als ze gechanteerd werd door ana, daar kon toch niemand tegen op? Ze bleef zo nog een tijdje liggen toen er op haar deur werd geklopt en Pim naar binnen kwam. Hij keek bezorgt naar sterre toe, hij vond het niet leuk om zijn beste maatje (Want nu is hij nog niet verliefd) zo zag huilen. "Sterre?" vroeg hij lief en ging naast haar op bed zitten. Sterre keek op. "Wat is er pim?" vroeg ze en ze ging recht zitten en veegde de tranen van haar gezicht. "Wat is er allemaal gebeurd?" vroeg hij bezorgd. Sterre keek naar de deuropening om te kijken of ana eraan kwam maar ze zag niks. "ik heb ruzie gehad met ana toen ze zag dat ik met raf aan het praten was"zei ze zacht en ze begon weer te snikken. Pim aaide lief over haar rug. "Heei waarom kwam je niet meteen naar me toe?" vroeg Pim. hij zag dat sterre het er niet over wou hebben en begon over een ander onderwerp. "Heei arlené gaat over een uurtje weg als je dan naar de badkamer komt dan kom ik ook, oke?"vroeg hij toen hij opstond en naar de deur liep. Sterre keek hem even vragend aan maar begreep al waar het over ging 'de Speigel!'. "Ja is goed tot zo."zei sterre en ze glimlachte naar pim die toen de kamer uitliep.

Het was half 11 toen sterre uit haar bed kwam. Ze was er vroeg ingegaan omdat ze het gevoel had dat ze vannacht niet veel zullen slapen. ze keek even of ana en lexie sliepen en liep toen zo zacht mogelijk de gang op. toen ze de badkamerdeur open deed zag ze pim al klaar staan. "Ben je er klaar voor? ik hoorde arlené net weggaan dus we moeten nu weg!" zei Pim op een zachte toon. Sterre knikte omdat ze veel te bang was om ook maar 1 woord te zeggen. Ze liepen naar beneden en liepen naar de grote deur in de gang. Pim probeerde hem open te maken maar hij zat op slot, toen pakte hij zijn gereedschap en begon in het sleutelgat ze purren. op een gegeven moment hoorde ze een klik en ging de deur voorzichtig open. Pim keek blij naar Sterre en sterre knikte bemoedigend naar pim. Ze durfde eigenlijk niet die enge kamer in maar ze wou niet dat pim alleen ging. Dus liepen ze alle 2 de kamer binnen en begon Pim meteen met zoeken. Sterre keek een beetje rond en hield de deur goed in de gaten. Meschien kon Arlené ieder moment thuis komen en dan werden ze betrapt of nog erger die enge man Kai meschien was hij nog in huis en kon hij elk moment voor hun neus staan. Sterre werd steeds zenuwachtiger. "Pim schiet op straks komt er iemand" zei ze zo zacht mogelijk. Pim was druk aan het zoeken naar de spiegel. "Help even mee dan gaat het vast sneller." zei hij zacht terug en ging bij het bureau kijken. Sterre liep naar een grote kast toe en deed hem open. maar er stonden alleen maar boeken in. Ze wou de kast net dicht gooien toen ze iets zag glimmen in de bovenste hoek van de kast. Toen ze goed keek zag ze dat het een spiegel was. "Pim ik heb hem gevonden geloof ik."zei ze zacht. Ze probeerde hem te pakken maar ze was er veel te klein voor. Pim kwam naar haar toe lopen en probeerde het ook maar hij kon er ook niet bij. Sterre keek om haar heen en zag een stoel staan die ze op pakte en neer zette bij de kast. Pim ging er op staan want sterre was nog steeds te klein en pakte de spiegel. Hij sprong van de stoel en keek aandachtig naar de spiegel. Hij was mooi bruin- geel goud met diamantjes in de zijkanten. Op de achterkant stond iets. Het was erg klein dus pakte pim zijn vergroot glas en keek wat er op stond 'Vor mijne dierbaarste, Arlené'. Pim wou tegen sterre zeggen wat hij ontdekt had toen ze opeens een soort lift hoorde en een boekenkast begon te bewegen. "Er komt iemand snel!"zei pim en hij gooide de kast dicht en zette de stoel weg en rende snel naar buiten voordat er iemand uit de lift kon stappen. toen ze in de gang waren zagen ze dat Arlené net binnen kwam voordat ze hun kon zien rende ze de woonkamer in en verstopte zich. Ze zagen dat arlene naar de kamer van Kai liep en naar binnen ging. Pim wenkte naar sterre dat ze mee moest komen en samen liepen ze voorzichtig de trap op naar de badkamer. eenmaal in de badkamer deden ze de deur opslot en ging ze in een hoekje zitten met een zaklamp. "Pfoe, ik dacht even dat ze ons zagen"zei sterre die opgelucht adem haalde. "Pim hoorde haar al niet meer en bekeek de spiegel aandachtig. er was niks vreemds aan de spiegel te zien maar het was toch echt de spiegel die ze moesten zoeken voor Leopold. maar waarom moest hij deze spiegel dan zo snel mogelijk hebben en wat voor magische krachten had deze spiegel dan wel niet. Sterre schudde Pim uit zijn gedachten. "En heb je al iets ontdekt?"vroeg sterre nieuwschierig. Pim vertelde wat er op de achterkant stond maar dat hij verder niks bijzonders kon vinden.

Bij Kai en arlene in de kamer was het de drukste van jewelste ze waren allebei aan het zoeken naar de spiegel. Toen arlene daarnet binnen kwam had Kai gezegt dat de kast op een kiertje stond toen arlené erin keek en zag dat de spiegel weg was hadden ze alles overhoop gehaald om hem weer te vinden maar hij was nergens te bekennen. "De kinderen hebben hem vast!" riep Kai kwaad. "Maar hoe kan dat ze zijn toch niet hier geweest?" zei arlene. "Ik weet het ook niet maar doorzoek hun kamers het moet vanavond voor 1 uur hier weer in de kast liggen anders beginnen de magische krachten van dat ding te werken en dan zijn we verder van huis!" riep Kai en Arlene liep de kamer uit op naar boven.

Pim en Sterre waren nog goed aan het kijken naar de spiegel maar ze konden niks vinden. "Maar deze spiegel ziet er helemaal niet magisch uit, waarom zou het dan zo belangrijk zijn?"zei sterre verward. opeens hoorde ze gebonk en zagen ze dat arlene de gang in kwam lopen. "Wat moeten we doen straks vind ze de spiegel!" zei sterre. pim keek om zich heen en wees toen naar het douche gordijn. "Ga daar achter zitten snel!" zei hij tegen sterre en sterre deed wat haar gezegt werd. pim liep naar de was tafel toe en liet expres iets op de grond vallen waardoor Arlene wist dat er iemand in de badkamer was. Ze rende naar de deur en gooide hem met een klap open. Sterre kon nog net een gil ondermijden en werd erg bang. wat ging er gebeuren?

Ik stop hier met het hoofdstuk deze week komt er nog een hoofdstuk weet alleen niet wanneer deze week. nog sorry dat ik niet zo snel gepost had maar ik had het erg druk. hoop dat jullie het nog steeds een leuk verhaal vinden. XX <3 (Het is niet zo heel lang maar anders zou het niet eindigen op een spannend moment sorry!)