Anubis&andereverhalen

Hoofdstuk 3

"Uh hooi Ana, ik hoorde je niet binnen komen. Is er iets?" vroeg Sterre een beetje bang. Ze had ana nog nooit zo boos gezien. "Ik wil nu weten wat jullie onder de tafel aan het doen waren!" schreeuwde ana boos. Sterre deed een stap naar achter. "Nou we waren een spelletje aan het doen, toen ik... nou ja uhm. Er viel een dobbelsteen op de grond en we wouden allebei het allebei pakken, dus uhmmm." zei sterre zacht. "Maakt me niet uit wat voor smoesje je nu aan het vertellen bent, ik weet toch wel wat er tussen jou en Raf aan de hand is," riep ana weer boos. De meiden hadden niet door dat Lexie aan de andere kant van de deur aan het meeluisteren was. "Maar wat is er dan tussen mij en raf? Echt ana er is niks gebeurd, we waren gewoon een spelletje aan het doen!" legde sterre verdrietig uit. "Luister goed naar me dingetje ik zeg het maar 1 keer, ik wil niet meer dat je bij Raf in de buurt komt en ook niet meer met hem praat oke!?" riep ana. "Maar ik ben gew..." zei sterre met tranen in haar ogen. "Niks te maren. Ben ik duidelijk geweest, ik wil niet meer dat je met Raphael omgaat begrepen? en als ik er achter kom dat je het wel doet of dat je dit gesprek aan iemand doorverteld dan zorg ik er eigenhandig voor dat je uit huis gezet wordt!" riep ana kwaad voordat ze zich omdraaide en naar de deur liep. Lexie die alles had gehoord en zag dat Ana naar de deur liep rende haar kamer in. Ana kwam de badkamer uit en liep naar beneden waar ze op de bank een tijdschrift ging lezen. Sterre bleef nog 5 minuten in de badkamer staan en liet alles even tot haar doordringen. Ze mocht niet meer van ana met Raphael omgaan. Hoe kan ze dat haar verbieden. Ze liep verdrietig de badkamer uit en zag Raphael de gang in komen lopen. "Heei" riep hij. Sterre wou hooi terug roepen maar bedacht zich en rende haar kamer in, een verbouwereerde Raphael achterlatend in de gang.

Sterre rende haar kamer in en ging op haar bed liggen en begon te huilen. Lexie die op haar bed lag zat met medelijden naar Sterre te kijken, ze waren nooit goede vrienden geweest omdat Marcel haar duidelijk had gemaakt dat Sterre een heks was en haar in een pad zou veranderen. Maar ze begon daar toch wel een beetje over te twijfelen of het nou wel zo was. Lexie had echt medelijden met Sterre. Ze sprong van haar bed af en ging bij sterre op bed zitten, ze legde haar hand op Sterre's rug. Sterre keek met een bedroefd gezicht op en keek recht in het gezicht van Lexie die haar lief aan keek. "Gaat het een beetje met je?" vroeg Lexie lief. "Uhmmm. nou" sterre dacht na wat ze tegen lexie kon zeggen, ze mocht niet vertellen wat er net was gebeurd anders zou ana haar uit het huis schoppen. Lexie zag dat sterre een smoes probeerde te verzinnen. "Je hoeft niks te verzinnen hoor, ik heb alles gehoord wat er tussen jou en ana in de badkamer is gebeurd." zei Lexie zacht. Sterre keek haar verbaasd aan, hoe kon Lexie dat weten? "Ik heb jullie afgeluisterd," zei lexie nog zachter. Er verscheen een glimlach op Sterre's gezicht. 'Typisch Lexie' dacht sterre. Sterre was wel blij dat iemand het wist, zo kon ze er met iemand over praten als het even niet meezat. "Nou het gaat niet zo goed," beantwoorde sterre lexie's vraag. "Sterre je kan naar me toe komen als er iets is, oke?" vroeg Lexie. Sterre keek haar dankbaar aan. "oke" zei ze toen. Ze hoorde beneden Arlene roepen dat het eten klaar was. "Kom we gaan naar beneden en dan kom je gezellig naast me zitten," zei ze lief en ze trok sterre van haar bed af en zo liepen ze samen naar beneden.

Eenmaal beneden liep sterre met tegenzin de woonkamer in. Lexie had haar hand gepakt en plante Sterre in een stoel. Zelf ging ze in de stoel ernaast zitten. Ze moesten nog even wachten want Pim, Marcel, Vince en Raphael waren nog niet beneden. Als eerst kwam Pim de woonkamer in en ging op zijn stoel zitten. Ana die al op haar plaats zat bleef Sterre strak aankijken. Sterre begon zich steeds minder op haar gemak te voelen. Toen kwamen Marcel en Vince al stoeiend binnen rollen maar zodra Marcel Lexie naast Sterre zag zitten stopte hij meteen en rende naar Lexie toe. Hij trok haar van haar stoel af en ging met gekruiste armen voor haar staan. "Lexie pas op je zat naast heksenmeisje, straks veranderd ze je nog in een pad!" Riep hij in paniek. Sterre voelde zich steeds verdrietiger voelen en keek naar haar lege bord."Marcel stoppen ik blijf gewoon hier naast sterre zitten, Ze is geen heks waarneer ga je dat nou is inzien!" riep Lexie boos en ze ging weer op haar stoel zitten. Sterre keek haar dankbaar aan. "Vince, Lexie is betoverd door heksemeisje!" riep marcel in paniek en hij rende een rondje om de tafel nog steeds zijn armen gekruist richting sterre. Maar Vince zei het zelfde als Lexie en ging aan tafel zitten. "Ben ik dan de enige die nog niet betoverd is?" riep Marcel nog meer in paniek. Opdat moment kwam Raphael de woonkamer in lopen. "Heei," zei hij en hij ging aan tafel zitten. Sterre keek nog steeds naar haar bord en probeerde haar tranen weg te duwen. Lexie zag het en pakt onder de tafel sterre's arm en kneep er zacht in. Arlene kwam vanuit de keuken de woonkamer in met een grote pan in haar handen. Marcel die zag dat het eten eraan kwam was zijn paniek opslag vergeten en ging aan tafel zitten, wachtend op zijn eten en een potje sambal in de aanslag. Arlene schepte iedereens bord vol met macaroni en liep toen weer de keuken in. Iedereen begon te eten. "Sterre mag ik de kaas?" vroeg Raphael. Sterre keek op naar Raphael toen zag ze vanuit haar ooghoeken ana heel boos naar haar kijken. Lexie zag het ook en gaf Raphael de kaas. "Alsjeblieft" zei ze en ze ging weer verder met eten. Raphael keek haar dankbaar aan maar keek daarna bezorgd naar
Sterre, ana die dat zag gaf jaloers sterre een schop onder de tafel. "AUW!" riep sterre keihard en iedereen keek haar vreemd aan. Sterre zag dat ana met een gemeen lachje haar armen om Raphael heen sloeg en iets in zijn oor fluisterde. Sterre kon wel janken. Lexie zag dat Sterre het niet meer volhield en stond op. "Kom je sterre dan gaan we verder eten in onze kamer," zei Lexie en ze pakte haar en sterre's bord op. Sterre keek haar dankbaar aan en stond ook op, pakte haar en Lexie's beker en samen liepen ze de woonkamer uit. De andere keken het tweetal na. "Wat is er met hun aan de hand?" vroeg Raphael aan niemand in het bijzonder. "Ik weet niet Wat er is met ze, maar dat maakt toch niet uit," zei ze flirterig tegen Raf en ze gingen verder met eten.

Hoofdstuk 4 (Lexie + sterre post!)

Lexie en Sterre liepen hun kamer in. "Gaat het een beetje?" vroeg lexie toen ze op de vensterbank zaten met hun eten en drinken tussen hun in. "Ja nu wel, dankje dat je het voor me op nam en met me mee ging naar boven, heel aardig van je," zei sterre. Ze hadden het erg gezellig en sterre had echt het idee dat Lexie een hele goede vriendin van haar aan het worden was. Ze praatte over alles over het huis anubis over school enz. en toen kwamen ze bij het onderwerp 'Anastacia". "Heei maar ik dacht dat jij en Ana zulke goede vrienden waren?" zei sterre toen ze een hap van haar eten nam. "Nou dat valt wel mee hoor, ik mag het eigenlijk niet vertellen dus je moet me beloven dat je het tegen niemand zegt, zelfs niet tegen muis!?" zei lexie een beetje lachend maar wel serieus. "Oke ik zal het tegen niemand verklappen zelfs niet tegen muis!" zei sterre plechtig. "oke nou kijk, ik heb een hele tijd geleden wat fout gedaan en ben toen gevlugt, het was mijn bedoeling geweest om het geheim te houden maar Ana kwam er achter en chanteerd me nu heel de tijd. snapje?" vroeg lexie onzeker. "Uhm een beetje wat moet je doen dan?" vroeg Sterre. "Nou ik moet van ana nu heel de tijd voor haar..." verder kwam ze niet want de deur klapte open en anastacia kwam binnen lopen. "Wat zijn jullie aan het doen?" vroeg ze. "Niks hoor, een beetje kletsen enzo. Kom je sterre dan gaan we onze borden naar beneden brengen." Lexie trok sterre de kamer uit en liepen samen richting de woonkamer. Toen ze in de gang liepen kwamen ze Raphael en Pim tegen. "Heei Sterre" zei Raf tegen haar. Sterre keek hem aan. Lexie pakte sterre's hand en ze liepen samen om de jongens heen de trap af. Pim en Raphael keken de meiden na. "Wat is er toch met Sterre, waarom ontwijkt ze me?" vroeg Raf aan Pim. Pim hield zijn schouders op als teken dat hij het ook niet wist en ze liepen hun kamer in.

"Het is beter als je even niet met hem praat," zei Lexie tgen Sterre. "Ja je hebt vast gelijk" ze brachten hun borden bij arlene en liepen weer naar boven richting de badkamer. In de badkamer vroeg sterre "Wat moet je nou eigenlijk voor ana doen?" "Ow ja dat moest ik nog zeggen, nou ik moet voor ana zingen, in ruil voordat mag ik hier slapen en verklapt ze mijn geheim niet." zei lexie zacht. Sterre keek Lexie verbaasd aan" ik moet soms ook voor haar zingen" zei ze toen. De meiden keken elkaar raar aan en begonnen te lachen. "Volgens mij kan ze niet zingen, haha" riep Lexie/ Toen ze waren uit gelachen kleedde ze zich om en gingen naar bed want het was al 10 uur geweest.

(Sorry voor het kleine stukje maar hoofdstuk 5 word langer! XX)