Anubis&andereverhalen

Hoofdstuk 1 (heb nog geen tittels)

Sterre liep terug naar huis, het was donderdag en haar laatste 2 uur was uit gevallen. De andere waren ook uit maar ze was snel weg gegaan omdat ze even alleen wou zijn. Ze dacht na over wat er allemaal gebeurd was die dag. Ze pakte muis. "Muis ik moet je zo veel vertellen,"zei ze tegen haar knuffelkat. "Weet je wat er allemaal gebeurd is, ik was vandaag aan het gymmen en toen moesten we gaan touw klimmen en toen ik bovenaan was ging Marcel aan het touw zwaaien en riep keihard 'Vlieg dan heksenmeisje, vlieg dan' ik was heel bang en mijn handen gleden van het touw en weet je wie me toen kwam redden 'Raphael'." Toen Sterre Raphael's naam noemde begon ze meteen te blozen. "echt Muis ik vond het zo eng dat ik dacht dat ik op de grond zou vallen en toen ving raphael me gewoon op," ze keek naar Muis die haar met zijn kraaloogjes aankeek. "En ik ga vandaag met Pim verderzoeken naar antwoorden over die donkere druïden, Leopold had het er weer over, ik vind het echt eng worden," zei Sterre bang. "Wat vind je eng worden?" hoorde Sterre opeens achter haar. Ze draaide zich snel om en zag dat Raphael voor haar stond, zijn gezicht was helemaal rood. "Uhm... Niks hoor ik zat even in gedachten" zei ze snel. Sterre stopte snel muis in haar tas. Ze keek naar Raphael, hij was echt heel erg rood. "Raf waarom ben je helemaal rood?" vroeg Sterre verlegen. "Ow ja ik ben aan het vluchten voor Anastacia" zei hij. Sterre kon haar oren niet geloven hij rende weg van Ana? "Waarom ren je weg voor haar ik dacht dat je het juist leuk vond met haar?" zei Sterre zacht maar Raphael hoorde het wel. "Ik vind het helemaal niet leuk! Ze zegt tegen iedereen dat wij het perfecte koppel zijn maar ik vind haar helemaal niet leuk," Zei Raphael half lachend half blozend maar dat blozen zag je niet omdat hij nog steeds heel rood was. Sterre keek om Raphael heen en zag dat Ana aan kwam lopen. " Uhm Raf..." zei ze. " Ja wat is er?" vroeg Raphael aan haar hij durfde haar bijna niet aan ze kijken, waarom durfde hij nou niet om gewoon tegen haar te zeggen dat hij haar leuk vond. " Ik denk dat je weer moet gaan rennen" zei Sterre. Raphael keek haar raar aan. Rennen waarom moest hij weer gaan rennen? Toen begreep hij het en keek achter zich en zag dat Anastacia steeds dichterbij kwam. "Ow ja.. Bedankt ik zie je thuis wel weer" riep hij nog snel en rende weer verder. Sterre draaide zich ook om en wou verder lopen maar ze werd ruw vastgepakt en weer omgedraaid. Ze zag een boze Anastacia voor haar staan. Het leek wel of ze nog roder was dan Raphael en die was al zo rood als een tomaat. "Waar hadden jullie het over en waarom rende hij weg?!" schreeuwde Ana boos. Sterre schrok ervan en deed een stap achteruit. "Uhm... nou hij wwou sne sne snel naar h huis toe" stotterde Sterre zacht. Ana keek haar aan en toen veranderde haar blik. "Ow natuurlijk ik snap het al, hij is naar huis toe omdat hij zo verlegen is omdat hij zoveel van me houd" zei Ana dromerig. Sterre kreeg een steek in haar hart, het deed haar zoveel pijn als ze dat hoorde. Ze draaide zich om en liet de dromerige Ana achter en liep snel naar huis.

Toen ze thuis kwam rende ze naar boven en ging in de vensterbank met muis zitten. "Muis ik moet je wat vertellen, hoorde je wat Raphael tegen me zei daarnet? Hij zei dat hij Ana helemaal niet leuk vind" er kwam een glimlach op haar gezicht toen ze dat zei. Zou ze dan toch een kans hebben. Nee Raf valt niet op een meisje als ik, dacht ze. Er werd op de deur geklopt. "Binnen" riep Sterre vrolijk. De deur ging met een klap open en ze zag dat pim met een verschrikt gezicht in de deuropening stond. Sterre keek hem aan. "Wat is er?" vroeg ze. "Ik moet je wat vertellen!" Riep Pim.

Hoofdstuk 2

"Wat is er aan de hand?" vroeg Sterre een beetje bang. " ik moest na de les naar Leopold komen" zei pim. "Waarom?" "Omdat hij zei dat hij wat tegen me moest zeggen, dus ik ben naar hem toe gegaan en hij had verteld dat we zo snel mogelijk naar het kamertje van Arlene moesten gaan en er een soort spiegel moesten zoeken," zei pim snel. Sterre begreep er niks van."Waarom moeten we een spiegel zoeken?" vroeg ze. "Nou het is geen normale spiegel, je kan met de spiegel dingen doen had Leopold gezegt. Wij moeten het zo snel mogelijk vinden en dan aan Leopold geven want dan kan hij het stuk maken, want die spiegel heeft magische krachten zei hij" zei Pim opgefokt. Sterre begreep er nog steeds niks van. "Wat voor krachten dan?" vroeg ze. Dat wou hij niet vertellen maar het moest zo snel mogelijk naar leopold toe," zei Pim. Sterre zag aan het gezicht van Pim dat hij aan het nadenken was hoe ze het gingen doen. "Maar Pim het is toch hardstikke gevaarlijk om dat kamertje binnen te gaan straks komt die Kai weer of Alrene" zei Sterre bang. Ze vond het geen leuk idee dat ze straks naar die kamer moesten. "Weet ik, maar we moeten wel," Zei Pim nadenkend. De deur vloog open en Ana kwam binnen. Ze keek raar naar Pim en Sterre. "Speurneusje kun je weg gaan want ik moet mijn schoonheids slaapje houden, en dingetje wil je de gordijnen sluiten." bevol Ana Pim en Sterre. Ze deden het maar en liepen de kamer uit. "Ik ga naar beneden tot straks," zei Sterre en ze ging naar beneden Pim liep zijn kamer in waar Marcel zat. Hij zat als gewoonlijk met zijn poppen te spelen. "Heei," zei hij toen hij merkte dat Pim de kamer in kwam en ging daarna weer spelen met zijn poppen. Pim keek boos naar Marcel want hij vond het nog steeds niet leuk dat hij zijn beste detective maatje bijna te pletter liet vallen. Marcel merkte er niks van want hij was druk bezig met zijn poppen of hoe marcel ze noemt Actiefiguren. Pim gooide zijn tas onder het bed en ging op zijn bed liggen, hij dacht na hoe ze die spiegel te pakken konden krijgen.

Sterre liep de woonkamer in en zag dat Raphael met een beker water aan tafel zat. Ze ging zo ver mogelijk van hem af zitten(Aan de andere kant van de tafel) "Zo lekker gerend?" vroeg ze verlegen. Raphael lachte en zei: Ja hoor. ik zag nog dat Ana je vast pakte en tegen je tekeer ging, wat zei ze allemaal? "Ow nou ze wou weten waarom je wegrende en toen zei ze dat je vast te verlegen was omdat je haar zo leuk vond" zei Sterre zacht maar Raphael hoorde haar wel. Hij lachte "Mocht ze willen, ik ben echt niet op haar" zei hij en hij keek lief naar Sterre die meteen haar ogen neersloeg. "Heb je zin om een spelletje te doen?" vroeg hij om de stilte te verbreken. Sterre keek op. meende hij dat nou echt wou hij een spelletje alleen met haar doen. " Ja hoor is goed wat voor spel." vroeg ze verlegen. "Uhm... weet niet, Monopoly?" "oke is goed!" zei Sterre en ze liep naar de kast en pakte het spel eruit. ze legde alles op tafel en gingen samen het spel spellen. Na een half uur waren ze allebei zo fanatiek bezig dat Sterre zo hard rolde met de dobbelstenen dat er 1tje van de tafel afrolde, ze bukten allebei onder de tafel om de dobbelsteen te pakken maar kwamen met de hoofden tegen elkaar. Ze keken allebei omhoog en hun hoofden waren iets van 5 cm uit elkaar. Sterre voelde de ademhaling van Raf langs haar wangen stromen en ze keek in de kastanje bluine ogen van Raf die haar lief aankeken. Het leek wel of niks meer in hun lichaam werkte want ze bleven elkaar zo wel 5 minuten aankijken. Opeens kwam Anastacia binnen en die zag dat Raphael en Sterre onder de tafel zaten. "Raphael wat doe je!" riep ze keihard. Sterre leek wakker te worden en stond op. Ook Raphael kwam onder de tafel vandaan. "wat zijn jullie aan het doen?" vroeg ana maar nu wat rustiger. Het beviel Sterre niks want Ana bleef haar maar boos aankijken. "Uhmm... nou we waren aan het monopoliën maar ik denk dat we wel klaar zijn nu," zei Sterre en ze keek naar Raf die ja knikte. Ze ruimde snel de spullen op en Sterre liep toen snel langs Ana heen richting haar kamer. Raphael keek haar nog na en Anastacia had dat door. Toen Raf naar haar keek glimlachte ze lief en draaide zich om en liep ook naar boven. Sterre rende naar de badkamer en gooide wat water in haar gezicht. Ze kon nog steeds niet geloven wat er net was gebeurd, ze dacht aan de mooie bruine ogen van Raf. Ze gooide weer water in haar gezicht en keek in de spiegel toen ze dat deed zag ze opeens Ana naast haar staan, ze keek WOEDEND!