Anubis&andereverhalen

Hoofdstuk 13

Bij Ana, Raphael, Pim en marcel.

"Pim waar lopen we nou eigenlijk heen?" vroeg marcel. Ze waren zo'n 25 minuten onder weg en ze hadden nog steeds niks gevonden. Pim keek even om zich heen maar wist het ook niet precies dus hij haalde zijn schouders op en liep weer verder. "Raphje, als ze mijn zintuig gaan afpakken dan kom je me toch wel redden he?" vroeg ana flirterig aan raph en ze pakte zijn arm beet. Raphael gruwde bij de aanraking en schudde haar van zich af. "Dat zien we dan wel" zei hij bot. Opeens zakte marcel op de grond en begon te huilen. De andere 3 zaten hem raar aan te kijken. Pim liep naar zijn beste maatje toe en ging naast hem zitten. "Heei marcel wat is er nou?" vroeghij lief. Marcel keek met betraande ogen naar zijn BFF. "Pim, ik mis Lexie en Vince."zei hij zacht. Pim kreeg een kleine glimlach. "We vinden ze wel, kom dan lopen we verder mischien vinden we een spoor." zei hij en hij hielp marcel opstaan."Oke komop we gaan." riep marcel en hij liep snel naar voren. Ze waren nog steeds het sleepspoor aan het volgen. Hopend dat ze op een aanwijzing stuiten.

Bij Lexie en Vince:

"Vince kan jij het slot niet open breken ofzo, ik ben het nu echt zat hier" zei lexie. Vince keek haar raar aan. "Met wat zou ik dat moeten doen dan?" vroeg hij. Lexie haalde haar schouders op dat wist ze ook niet. opeens hoorde ze voetstappen die steeds dichter bij kwamen. Vince en Lexie gingen naast elkaar zitten en keken bang naar de deur toe. De deur werd zachtjes open gedaan en er kwam een meisje met een dienblad naar binnen. Op het dienblad stond wat te eten en te drinken. Het meisje zette het op de grond en keek Vince en Lexie aan die haar bang zaten aan te staren. Toen ze naar vince keek leek het of alles steel stond en alleen hun 2 op de wereld waren. Ze begon te blozen toen ze zag dat vince een glimlach op zijn gezicht kreeg. "Jullie hoeven niet bang te zijn hoor, ik doe jullie niks." zei ze zacht en ze ging op de grond zitten.  Lexie was de eerste die wat durfde te zeggen. "Wie ben jij?" vroeg ze voorzichtig. "Ik het kim." "Hooi kim ik ben Vince en dit is lexie." zei Vince meteen en hij gaf haar een hand. toen ze elkaar aanraakten begonnen ze allebei te blozen. Lexie keek de 2 met een brede glimlach aan. Kim keek even dromerig naar Vince maar kwam toen meteen ter zaken "Luister, ik kom jullie helpen te ontsnappen, Ik heb het ook al tegen sterre gezegd. maar ik moet nog even kijken waarneer het goede moment is." zei ze toen snel terwijl ze opstond. Lexie keek haar vragend aan. "Hoe gaat het met sterre en waar is ze?" vroeg ze toen ze zag dat kim aanstalte maken om weer te vertrekken. "Ze zit helemaal boven in een torenkamer en het gaat goed met haar, luister ik houd jullie op de hoogte probeer het nog even voltehouden hier ik kom zo snel mogelijk om jullie te bevrijden." zei ze en ze deed de deur weer op slot.

Bij Marcel, Anastacia, Raphael en Pim:

Ze hadden nu weer zo'n 10 minuten gelopen en marcel was wat achter geraakt omdat hij moe was en heel erg honger had. De andere 3 liepen nog goed door en hadden niet door dat marcel zo'n stuk achter liep. Marcel zat wat om zich heen te kijken en een beetje met een takje te spelen toen hij opeens een heerlijke geur rook. hij herkende die geur uit duizenden. "Pannenkoeken!"riep hij toen hij een stuk verder van het pad een tafel zag staan met pannenkoeken erop. Hij rende er naar toe en ging er even goed voor zitten. de andere 3 hadden niks door en liepen gewoon verder. Marcel zat naar al het lekkers op tafel te kijken en begon met eten. Hij had zijn 2de pannekoek net op toen er een enorme mist wolk op kwam zetten. hij keek bang om zich heen en wou opstaan om weer naar de andere te gaan maar hij kon niet stoppen met eten. "Wat is dit!"riep hij tussen de happen door. De andere 3 zagen dat er een mist wolk op kwam zetten. "Iedereen bij elkaar nu!"riep Pim. Toen ze met z'n 3en bij elkaar stonden merkten ze pas dat marcel weg was. "Jongens waar is marcel!"riep Raphael bang. "MARCEL!!"riep Anastacia hard. Ze zag dat marcel verder op aan het eten was. de 2 jongens keken in de richting waar ana heen wees en zagen het nu ook. ze zagen dat marcel bang keek terwijl hij door at. Toen werd de mist zo dicht dat ze hem niet meer konden zien. opeeens hoorden ze geschreeuw. "AAAAAAAAAAAAAAAAAAAHHHHHH! HELP!!!!" hoorden ze. "Marcel!"Pim wou in de richting van het geschreeuw toe rennen maar anastacia hield hem tegen. "Pim niet doen straks is het een val en we zien nu toch niks."zei ze rustig en ze trok pim weer terug. Pim Keek met een bezorgd gezicht naar de richting waar het geschreeuw vandaan kwam maar wist dat hij nikjs kon doen. Na 5 minuten begon de mist wolk te verdwijnen. en opeens wat het helemaal weg. Ana, Pim en raphael rende naar de plek toe waar het geschreeuw van daan was gekomen maar tot hun verbazing zagen ze helemaal niks. Er stond nog alleen het tafeltje met een aantal pannenkoeken resten maar geen marcel. Pim keek om zich heen waar was hij nou?"MARCEL!" riep hij keihard. Raphael en ana begonnen ook te roepen. Na 5 minuten rond te hebben geroepen hadden ze nog steeds geen reactie terug gekregen. "Pim dit heeft geen zin"zei Ana. die vermoeid op het krukje ging zitten bij de tafel. opeens zag ze dat er van de tafel richting het bos (ze stonden op een open plek) een sleepspoor lag. "JONGENS, kom kijken." riep ze meteen. En ze wees naar het sleep spoor. De jongens kwamen naast haar staan en zagenhet ook. "Marcel is ook ontvoerd!" zei Raphael.

In het kasteel:

Marcel werd over de brug gesleepd richting de grote poort. Marcel had niks in de gaten omdat hij bewusteloos is. Binnen in het kasteel werd hij een trap op getild.

Bij Sterre in de torenkamer:

Sterre zat nog steeds om zich heen te kijken. Het schilderij met de stenen was weer veranderd, de steen met de mond lag nu ook in stukken op de grond. Sterre kon niet meer helder denken, honderden vragen vlogen door haar hoofd, Wat is er gebeurd met Marcel? Waar zijn Pim en Raphael? Hoe gaat het met Lexie en Vince? Hoe komt ze uit deze kamer? Alle vragen die door haar hoofd sprongen kon ze maar geen antwoord op verzinnen. Ze stond op en liep naar het raam toe en deed hem weer open. Ze keek weer voor de zoveelste keer naar buiten maar kon niks anders ontdekken dan bomen en een open plek met de 6 stenen. Sterre kon zich niet langer meer in houden en schreeuwde keihard: "Raphael, Pim, Ana, Marcel! Help me alsjeblieft!" Opeens werd de deur keihard open gegooid en sterre draaide zich verschrikt om. Ewan stond met duivelse ogen naar haar te staren. Sterre deed meteen het raam dicht en ging weer op het bed zitten afwachtend van wat er ging gebeuren. "Wat was jij aan het doen?" vroeg Ewan met een schore stem door alle woede die in hem kookte. Sterre was te bang om te praten en er kwam niks anders uit haar mond dan gepiep. Ewan kwam dreigend op haar af lopen. Sterre schoof iets verder op haar bed. Wat ging er nu gebeuren? Toen Ewan voor haar stond en haar wou vastpakken om haar een pak rammel te geven stoorde een soldaat hun die in de deuropening stond. "Baas wilt u even komen het is hoogst belangrijk"zei de soldaat en hij ging in de houding staan om Ewan er langs te laten. Ewan zuchte en liep langs de soldaat maar voordat hij uit het zichtveld verdween zei hij nog dreigend: "Jij bent nog niet van mij af!" de soldaat deed achter Ewan de deur op slot en sterre zat nog steeds wit weg getrokken van schrik op bed.

 

Hoofdstuk 14

raphael stond prompt stil toen hij in de verte een een stem hoorde. "jongens hoorde jullie dat?"